10 listopada 2015

Czy zajęcia aktorskie są tylko dla aktorów?

Oczywiście, że nie. Każdy aktor przecież kiedyś nie był aktorem i musiał się nauczyć aktorstwa od innych (pomińmy z pokorą osoby genialne, których talent rozwinął się sam bez udziału osób trzecich – podobno i takie przypadki istnieją). Tak samo, osoby które przestały zajmować się aktorstwem i pozostały im tylko wspomnienia i dyplomy, muszą się go na nowo uczyć, gdy planują wrócić do zawodu. Ale zajęcia aktorskie nie są także dla wszystkich. Z wyjątkiem lekcji indywidualnych, zabawy i rekreacji, należy pamiętać o kilku rzeczach zanim się na nich pojawimy. Na warsztacie aktorskim możemy spotkać kogoś, kto już jest aktorem. Dlatego należałoby we współpracy z taką osobą nie być dla niej ciężarem, tylko wsparciem, bo on, czy ona, zapewne ma już sporo do zaoferowania i chce się rozwijać, a nie patrzeć na niezdecydowanie, niedojrzałość i proces podejmowania decyzji przez osoby, które dopiero się zastanawiają.

Zatem zadajmy sobie kilka pytań zanim zgłosimy się na grupowe zajęcia aktorskie. Nawet jeśli nie planujemy kariery aktorskiej, a traktujemy aktorstwo jako hobby, czy drogę rozwoju osobistego, przyjmijmy założenie, że inni będą podchodzić do pracy nieco poważniej niż my.

  • Czy wierzę, że przez ciężką pracę i obserwację innych ludzi mogę nauczyć się nowych rzeczy?
  • Czy ja sam i inne osoby są interesujące i warto poznawać, to co jest w nas, a następnie to pokazywać światu?
  • Czy są we mnie nieodkryte rzeczy, które mogą już być odkryte w innych?
  • Czy umiem posługiwać się intuicją, nawet gdy na razie nie umiem wysłowić tego, co ona mówi do mnie?
  • Czy człowiek zasługuje na szacunek nawet bez podania przyczyny?
  • Czy potrafię próbować zrobić coś, czego nie umiem?
  • Czy potrafię przyjąć to, o co się mnie prosi, nawet jeśli prośba nie została była moim zdaniem kompletna?

Zadajmy sobie także kilka innych pytań:

  • Czy uważam, że mam pomysł na swój rozwój, a brakuje mi tylko czasu i przestrzeni, żeby go realizować?
  • Czy mam problemy ze swoi życiem i podczas pracy z innymi osobami przekonam je do sposobów ich rozwiązania?
  • Czy jestem dobry, taki jaki jestem?
  • Czy skoro płacę za zajęcia, to one powinny przebiegać tak, jak ja będę chciał?
  • Czy skoro już coś umiem, to mogę się spodziewać, że cokolwiek innego przyjdzie mi łatwo i zasłużę sobie szybko na pochwały i podziw?
  • Czy istnieje uniwersalny sposób na aktorstwo i rozwój człowieka?
  • Czy uważam, że rozmowa i nazywanie rzeczy po imieniu dają większe efekty niż działanie i doświadczenie?
Wnioski z odpowiedzi na te pytania pozostawiam Czytelnikom.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz